12 Aralık 2014 Cuma

Ne?!


Kim olmak isterse istesin insanın yine kendisi olması zorunluluğu ne kadar güç. Filmlerde falan hep görürsün karakterlerin başarılarını, kendini onlarla özdeşleştirirsin, kendini onlar gibi görürsün ama gerçek hayatta bambaşka biri olduğunu fark edince nasıl da büyük bir hayal kırıklığına uğrarsın. Kendini tanımak-eksiklerle artılarla-, bilmek, kabul etmek, kendini yorumlamak-kendinin yeni bir ‘kendi’sini ortaya çıkarmak-olmak… Karakterimi bulamıyorum. İpin ucunu kaçırmış gibiyim. Hayat planlarla kontrol ederek yaşanmıyor biliyorum elbette ama neden kontrol etmem gerekiyormuş gibi hissediyorum. İstediğim gibi giden bir şeylere ihtiyacım var sanırım. Kimse bilmiyorum lafından hoşlanmıyor ama ben bilmiyorum ki!

Şeyler


Ne olduğumu düşündüğüm kişiyi gösterebiliyorum ne de olmak istediğim kişiye yaklaşabiliyorum. Her gün bir ara gaza geliyorum, bir şeyleri başaracağıma inanıyor ve onlar için uğraşacağımı söylüyorum kendime ama birkaç dakika sonra omuzlarım düşüyor, gücümü yitiriyorum ve korkuma teslim oluyorum. İnsanlar tarafından küçük görüldüğümü düşünüyorum çünkü ben kendimi küçük görüyorum. Bilmiyorum. Serbest olduğum, elimde yeteri kadar imkan olduğu için mi hiçbir şey yapamıyorum? Zorlanmadığım için mi olmuyor? Rahat mı batıyor bana? Lütfen biri bana büyüklenmeden bir cevap versin. İstedim ki tek başıma doğrulayım, başaramadım. Bir arkadaşım bana yargılanmaktan ve yanlış hatırlamıyorsam rezil olmaktan çok korktuğumu söylemişti. Bu kişinin üzerime gelerek beni ağlattığı ikinci seferdi ya da büyük ihtimalle ben hala aynı zayıf insanım. Ben düşünmüştüm ki o yanılıyor, herkeste olduğu kadar vardı bu korku bende. Bu nedenle de bu şekilde suratıma çarpılması doğru değildi. Sanırım sevdiğim, arada sırada yanlarında yalnız hissetsem ve kızsam bile güvendiğim arkadaşlarımla olduğum için aslında ne olduğumu görmüyor ve hatta görmezden geliyordum. Liseyi bu denli özleyebileceğime ihtimal vermezdim. Evet, bir psikolog adayı olarak bende sosyal fobi var, utanarak söylüyorum. Fark ettim ki lisede insanları az da olsa küçümseyerek bu fobiyle baş ediyordum. Şu an bunu yapamıyorum ve net bir şekilde diplerde sürünüyorum.